Pınar cumartesi akşamı çok sevdiği kuzenine yatıya gitti.
Geçen aylarda bir akşam bale sonrası teyzesinde kalmıştı. O gece ikimizden ayrı geçirdiği ilk gecesiydi. Biz genelde nereye gidersek, Pınar' lı gitmeyi tercih edenlerdeniz. O yüzden bu tür ayrı geceler hafiften etkiliyor bizi :)
Teyzesinden ve eniştesinden öğrendiğimiz kadarı ile gayet güzel ve uyumlu bir akşam geçirmişler. Hiç aman annem, babam sendromu yaşamamış, kuzenlerin legoları ile oynamış, akşam yatmadan önce pijamalarını giyip, dişini fırçalamış ve yatmadan önce rutin kitabını okumuş. Sabah kalktıklarında onu uyanık vaziyette, salona geçip, televizyonun karşısında keyif yaparken bulmuşlar :)
Kuzen yatısı ise aramıza köprünün girdiği ilk ayrılış oldu :))))
Ne olur ne olmaz diye cumartesi akşamı ilk açılışı yaptık. Hadi gidiyoruz dendiğinde çantasını eline almış, hafiften melul melul bakmaya başlamıştı. Sanırım hem gideceğine seviniyordu, hemde hafiften bir kırıklık vardı :)
İlk 15 dakika içinde geri dönen olmadı :)
Gece araması olmaması, sabah kimseden ses çıkmaması iyiye işaretti :)))))
Hadi dedim aramayayım ama içim içimi yedi !!!!!!!
Durum neydi? Sorun var mıydı? Ne zaman gidip alacaktık ???????
Dayanamadım dün 12:30 itibari ile aradım :)
Asayiş berkemalmiş, Pazar akşamı da kalırmış :)
Akşam 21:30 gibi telefon çaldı !!!!!!
Eşimde, bende uğraşı içinde olduğumuzdan telefona yetişemedik.
Ardından cep çalmaya başladı !!!!!
Koşa koşa gidip açtık !!!!
Bizim küçük hanım yatıyormuş, bize "iyi geceler" diyecekmiş :)
Bu güzel fikir gelse gelse "canım eltimin" aklına gelmiştir diye düşündüm, "sana da iyi geceler şekerimmmm" dedim.
"Bir size iyi geceler diyecektim, birde siz neredesinizzzzz ????" diye sordu :))))
"Evdeyiz" dedim.
"Ama biz sizi evden aradık, telefona cevap vermedinizzzzz ?????" demez mi :))))))
"Evdeyiz ben ütü yapıyorum, babanda tamir yaptığı için telefona yetişemedik" dedim.
"Hıııııııı, tamam o zaman" sözü ile anladım ki rahatlamış :)))))))
İlk köprülü kopuş umduğumuzdan daha rahat geçiyor ama bir yandan da aklı bizde !!!!!!!!!!
Amannn bunlar bensiz biryerlere gidecek endişesi var galiba :))
Biz mi?
Pazar sabahı rahat rahat kalkıp, "hadi Pınar kahvaltıya gel", "ben televizyon seyredeceğim", "ben salonda yesem olmaz mı?", "3 dakika, 5 dakika" söylemleri olmadan "ben bunu yemek istemiyorum" larsız sakin bir kahvaltı ettik :)
Salonu bir topladım, pir topladım, gün boyu hiç dağılmadı :)
Ohhh Neşeli, desene güzel bir pazar geçirdin diyenler, durunnnn !!!!!
Kahvaltı sakin olmasına, sakindi, etraf derli, toplu, düzenli....
Ama çok sessiz, çok tatsız ve bir o kadarda tuzsuz geldi !!!!!!
Rağmen sevgi bu olsa gerek :)))
6 yorum:
Eveeeeet sevgi budur tabiki, ben 15 ve13 yaşındaki kızları bile biyerlere gönderince içim burkulur, hayatı onlarla dolu dolu yaşamayı öyle seviyorumki onlar evdeyken arkadaş, konu komşu hiç aramam, mutlaka onlarlada görüşmek kaçınılmaz ama öncelik çocuklarımın ve eşimindir.Büyük kızım ilk defa bizden ayrı babaannesinin yanında köyde kalmıştı, kendisi çok isteyerek tabiki,yemek yememiş ertesi gün çantasından eşyalarını çıkarmış tekrar toplamış, masum masum oturmuş velhasıl üzülmüş birazcık,bende kendimi tutamayıp aradım ogün akşam üzeri, heyecanla babasının ne zaman geleceğini sordu ben anladım tabiki, yarın gelecek dedim çok sevinmişti.Güzel bi hatıraydı küçük kızımın ilk nezaman biyerlerde kaldığını hatırlamıyorum,yanında ablası vardır muhtemelen, kayda değer bişey olmamıştır.İnanın okadar çabuk büyüdülerki özlüyorum küçüklük hallerini:))))))Şimdi tatildeler doyasıya geçirmeye çalışıyoruz günlerimizi, uzaktalarmı diye düşünmeyin okuldu dersti ödevdi bukadar rahat olamıyoruz takdir edersiniz.Pınar'a ve size sevgiler hoşçakalın:))))))
Günaydın Heyecanlı,
Dün akşam arayıp evi özlediysen bu akşam gelip alalım dedim.
Ne dese beğenirsin !
"Bu akşamda burada kalmak istiyorum, yarın da" demez mi?????
Yok ben kızımın bu bağımsızlığını seviyorum Heyecanlı :) Bizsizde biryerlerde idare ediyor olması güzel :))
annenin bir yanı ömür boyu kendine bağlı bir çocuğu olsun istiyor, hiç kopmasın, hep en kıymetlisi sen ol,herşeyde sana ihtiyaç duysun.. ama bu doğrusu olmadığından bir yandan durmadan çocuğu ittiriyoruz, kendi başına yesin, kendi başına oynasın, kendi başına karar versin, bi yerlerde kalabilsin...doğrusu bu biliyorum ama benden kopacak diye de içim cız etmiyo desem yalan olur..
Erkek annesi olmakta kolay değildir Karamelize :))))
Ama yine de kıymetlilerimizi minik minik koparmakta fayda var:)
kolay değil valla neselicim,
bazen kendimi 2 katlı bir evin alt katında eren ve gelinim ve torunlar, üst katında koray ve ben olarak hayal ediyorum desem....:)))))))))
bir kız annesi olarak kulağa berbat geldi di mi?...:))eğitiyorum kendimi, gececek bu haller gececek, insallah yani..:))
:))))))))))))))
Yapma ya Karamelize' m.
Bir oğlan annesi olarak içimden geçen bunlar diyorsun yani :)))
Biliyor musun ben erkek annelerine ve babalarına çok iş düştüğünü düşünüyorum. Kadın erkek eşitliğini, kadını bir birey olarak görmeyi, çocuk yetiştirme konusunda eşlerine destek olma sorumluluğuna sahip çıkmayı ebeveynlerinden öğrenirlerse evlendiklerinde yaşama ihtimali olan pekçok sorunun %50 si bitmiş demektir bana göre.
Bu durumda eşinin şımarması gibi bir sorun olur mu????
Olur vallahi,
İnsan oğluna huzur yok bu dünyada :))))
Sen bildiğin gibi hayallerine devam et Karamelize' m :))))))
Yorum Gönder