Çalışan anne olmak.....

Kızım minicikken hep bir eziklik olurdu içimde çalışan anne olduğum için :(

Hep birşeyleri kaçırdığımı, ona haksızlık ettiğimi düşünürdüm. Şimdilerde fark ediyorum ki aslında bu şekilde davranmakla ençok kendime haksızlık edip, o dönemleri gereksiz gerilim ve eksiklik duygusu ile geçirmişim ve ister istemez bunu ona da yansıtarak gerilimi tırmandırmışım.

3-4 gündür doya doya tadını çıkarıyoruz tatilin. İşler, uğraşlar devam ederken, minik fırsatlar yaratarak vizyonu yakalamaya çalışıyoruz. Cumartesi sinema maceramız vardı, sonrasında bale dersimize girip, ardından iki seans halinde akrabalarımıza çıkartma yaptık. Pazar günü arkadaşlarımızla tiyatroya gittik ki ben bu işten çok zevk aldım. Pazartesi ikimizinde free günüydü, kızım evde yeni tasarım çalışmaları yaparken :), ben işe verdim kendimi. Dün ise yarım gün işten sonra, önce piyano dersi, arada 2 saat fırsat yaratıp sinemaya gittik, sonrasında bale ve evde tasarım çalışmaları ile sonlandırdık günü.

Dün sinema kaçamağımız çok eğlenceli geldi kızıma. Piyano ve bale arasında sadece 2.5 saatimiz vardı ve yoğun trafikte tepilecek 25 km. Ucu ucunada olsa bir maceraya girdik. İşbirliği içinde (!!!!!) zamanımızı çok iyi kullandık, nerede ise film başlamak üzere girdik salona, film bitmek üzere iken montları giyip, biter bitmez fırladık dışarıya. Bu sefer bir fastfood' a uğramamız şart olduğu için, koşarak kasaya yaklaştık, çok acil bir çocuk menüsü dedik. Çok esprili bir abi vardı kasada;

- Acilen bir menü, acil, acil, acilllll !!!!!!! :)))))) diye bağırdı içeri.

Bu hayatımda aldığım en hızlı çocuk menüsü idi sanıyorum :)) Alışveriş esnasında bizde, kasadaki abide çok eğlendik. Paketimizi alıp, koşarak çıktık kapıdan.

Önümüzdeki 3 günü kızımın tasarımları için sakin sakin düşünebileceği, benimde çalışarak değerlendireceğim günler olarak değerlendireceğiz. Sonrasında dolu dolu ve birlikte geçireceğimiz 1 cumartesi ve aile günümüz olan Pazar günümüz var :) Gezmek için olmazsa olmazlardan biride para değil mi, çalışmalıyım, çokkkk çalışmalıyım.

Bu arada unutmadan, artık çalışan anne olmanın güzel birşey olduğunu düşünüyorum. Çocuğunuzla birlikte spontone olarak böyle küçük kaçamaklar planlayabiliyorsunuz, onu özlüyorsunuz, o sizi özlüyor ve birlikte olmaktan tad alıyorsunuz. Hem yaşanan gerilimleri içinize sindirmek içinde zamanınız oluyor (bu her iki taraf içinde geçerli)

Yanarım, yanarım, neden çalışan bir anneyim diye kendimi ezerek geçirdiğim 5.5 - 6 yıla yanarım. Halbuki neler yapabilirdik birlikte ??????????

Neyse geçmiş geçmiştir, biz şimdi önümüze bakalım :)