Hafta içi bale dersimiz büyük ablaların dersi ile çakışıyor. Hali ile hazırlanırken onların sohbetine ortak oluyoruz !!!!!
Pınar kulakları dikip, bedeni giyinme telaşında, benliği ise ablalarda geçiriyor o 5 - 10 dakikalık süreyi !!!!!
Bu hafta aralarında geçen konuşma çok ilginç geldi bana. Finallerle boğuşuyorlarmış bu ara. Birisi "yaaa ben en çok anneme sinir oluyorum, ne zaman biraz farklı şeyler yapmak istesem, konuşsam, sohbet etsem, gülsem, eğlensem, hemen araya giriyor öğüt vermeye başlıyor, hevesimi kaçırıyor" diye kaptırmış gidiyordu !!!!!
Baktım Pınar pek dikkatli dinliyor konuyu, "bak Pınar annesi olan her çocuğun derdi aynı, herkes annesinden yakınıyor" !!!!!
Güldü :)
Evet biz anneler hangi yaşta olurlarsa olsunlar, çocukları rahat bırakmıyoruz galiba. Hep eğitmeye, öğretmeye odaklanmışız, bundan sıyrılamıyoruz. Çocukların yapacakları şeyi, sanki söylemeden yapmayacaklarmış gibi 3-5 dakika önceden söyleyip, kurgulamaya çalışıyoruz. Halbuki biraz beklesek, zaman tanısak kendiliğinden yapacaklar :))
Sınavlar, finallere, sorumluluklara odaklanıp, nefes almasınlar istiyoruz !!!!!
Kendimde de görüyorum bunu. Genelde rahat ve pekçok şeyde Pınar' ı esnek bıraktığına inanan bendeniz bile öyleyim esasen !!!!!!
Çoğu zaman "zaman darlığını" bu işin sorumlusu kabul ediyorum ama sorumluluklarına sahip bir birey olarak yetişmeleri için şimdi zaman tandın, tanıdın, yoksa ömür boyu söylenmek riski ile karşı karşıyasın :(
Geçenlerde annem bize geldiğinde çok derinden yaşadım bu çelişkiyi. Aynı anda yapacaklarımı önceden söyleyen bir anneyi püskürtüp, kızına şunu yap, bunu yap diyebilmek ciddi zordu.
Anneyi püskürtürken, çocuğu kontrol edebilmek zor zanaat !!!!!
Ergenlik çelişkilerini azaltmak için, şunu yap, bunu yaplara bir an önce dur demek lazım, yoksa arkadaş sohbetlerine meze olmak var işin içinde :))
Ammannnn kızım dikkat !!!!!!!!!!!!
2 yorum:
merhaba yazınızı okuyunca bende kendi kendime "ah biz anneler!!!!!!!" dedim.Biri lisede diğeri yedinci sınıfta iki kızım var benimde,takdir edersiniz ki bizdede çatışmalar oluyor.Helede şu son üç dört aydır ben mi böyle çok müdahaleciyim diye düşünüyorum ama bütün anneler böyle.Şimdi bile salon da kayınvalidem 42 yaşındaki eşime üzerine bişey alması için uyarıyor, annelik yaşları ne olursa olsun evlatları gözetlemeyi gerektiriyor içgüdüsel olarak.Sevgiyle hoşçakalın
42 yaşında olmak bile yetmiyor özgür olmak için yani Heyecanlı :))))))
Bütün anneler böyle deyip sıyrılmamak, içgüdülere biraz gem vurmak lazım sanıyorum. Hayır çocukların öffflemesini bir kenara bırak, onu düşün, bunu düşün biz helak oluyoruz :))))
Yorum Gönder