Kalıplaşmış İnsanlar

Hafta sonu arkadaşlarımla yaptığımız toplantıda, eşle, dostla konuşmalarımız sonrası dün akşam, bende böyle bir duygu oluştu nedense, bu aralar şiddetle bunu düşünür oldum ??????

Biz ebeveynler, öğretim kurumları ve öğretmenler el ele vermişiz çocuklarımızdan kalıplaşmış insanlar çıkarma telaşındayız !!!!!

El kadar çocuklara yuvalarda harala gürele binlerce faaliyet yaptırıp, bunları velilere gösterip, bakın çocuğunuz bunu yaptı diye sahte mutluluklar yaratmaya uğraşıyoruz. Aklımızca çocuklar ne kadar çok şey yaparlarsa, o kadar çok şey öğrenecekler sanıyoruz, ne kadar çok koşarlarsa, o kadar donanımlı olacaklar !!!! 4 yaşındaki yavruları bilgisayardan, bedene, müzikten, yabancı dile, sokup duruyoruz, koşturuyoruzda koşturuyoruz. Faaliyet için malzeme getirmeyenlere hemen sorumluluk dersi vermek istiyoruz.

Bak malzemeni getirmemişsin, annenin çalışıyor olması, bunu unutmuş olması, bu evde olur mu acaba diye düşünmeden istediğimiz hangi abuk malzemenin evde olmamasının tüm sorumlusu sensin, 4 veya 5 yaşında olmanın ehemmiyeti yok, annene veya babana hatırlatacak ve bunları derleyip, toplayıp geleceksin. Getirmemişsin, otur köşede sorumluluklarını, annenin peşinde koşmayı, bu malzemeyi buldurmayı, bulmuyorsa ağlayıp aldırmayı, almıyorsa çıngar çıkarıp, gerekirse dayak yiyip yatmayı öğren ama sen sen ol sakın okula malzemesiz gelme !!!!!!!

Yıllar önce bir arkadaşımdan duyduğum ve bir okulda uygulanan sorumluluk öğretme yöntemi ise beni resmen deli etmişti, hala aklıma gelince sinir olurum. Yöntem mi?

Okul öncesine giden çocuklara eve götürülmek üzere çiğ yumurtalar veriliyor, çocuk bu çiğ yumurtaları kazasız belasız eve götürür, akşam muhafaza eder ve ertesi gün kırmadan okula getirirse sorumluluklarını yerine getirmiş oluyormuş !!!!!!!!!!

Bakar mısınız, el kadar çocukların sürüklendiği gerginliğe, yawww ben bugüne bugün 36 :))) yaşındaki kadın, marketten yumurta alınca geriliyorum.

Kardeşim ben bu çocuğu yuvaya mutlu olsun diye gönderiyorum, abuk subuk yöntemlerle gerilsin, üzülsün, başarısızlık duygusu aşılansın diye göndermiyorum ki. Hem mutlu edip, hemde birşeyler öğretebiliyorsanız, helal olsun size, alın eti de sizin olsun kemiği de, yok olmaz diyorsanız benimde sizinle işim olmaz, ben marketten aldığım kendi yumurtamı çocuğuma zaten taşıtabilirim, size niye bir avuç dolusu para vereyim ????

Sakin olun kardeşim, öğrenmek zaman işi, bir öğretim yılı tatilleri çıkarsa 200-225 gün, bugün üğretmede, 1 ay sonra öğret, yumuşak geçiş yap !!!!!!

Yine de haksızlık etmeyeyim !!!!!!! Acaba annem beni bu okulun mantığına göre 6 yaşında çiğ yumurta taşıma konusunda eğitse, bu kadar gerilmez ve bugün market dönüşü rahat edermiydim diye de düşünmüyor değilim :))))

İlköğretime başlayınca da durum aynı hassasiyette devam ediyor !!!!!!

İstiyoruz ki bizim çocuğumuz diğerlerinden daha önce okumayı çözsün, hadi erken çözemedi bari en sonuncudan önce olsun, en sonuncu olmasın !!!!!

Bu bir mantık olayı değil mi esasen ????? Eğer ortamda birden fazla çocuk varsa, bir ilk ve son olacak mutlaka, seninki olmasın, benimki olmasın, kiminki olacak o zaman ?????? Siz kolaysa buna cevap verin bakalım !!!!

Dersi pür dikkat dinlesin, hiç kaşı, gözü oynamasın, ağzı hiç açılmasın, arkadaşı ile uğraşmasın, konuşmasın, dersin bütünlüğünü bozmasın :)))))

Bütün çocuklar bunu yapsa, öğretmene ne gerek var sorusu kimsenin aklına gelmiyor, enteresannnnn !!!!!!

Derste put gibi otursun, hareketli olmasın, tenefüslerde koşmasın, bak, bak, bakkkk!!!! Duygusal olmasın, herşeye ağlamasın, çekingen olmasın, herşeye atlasın, ilk günden kendini öğretmenlerine, arkadaşlarına göstersin, başarılı olsun, çevresindeki büyükler onu tanımaya hiç uğraşmasın, hep o yapsın, o etsin !!!!!!

Mümkünse 7 yaşında 3 dil bilsin, hatta bilmekle de kalmasın mükemmel konuşsun, onu yapsın, bunu etsin, evde, okulda, sınıfta sakin olsun, az konuşsun, az çizgi film seyretsin, belki de hiç seyretmesin !!!!!!!!!!

Ayyyy yoruldum vallhi :))))

Parkta sadece sallansın, kaysın !!!!! Kaydırağa tersten tırmanmasın, tırmanma zıngıltılarının en üstüne çıkmasın !!!!!!!!

Biz istiyoruz ki çocuklarımız ideale yakın büyüsün.

Gelecekte ekip çalışmasına önem veren ama içeriğinde ekip çalışmasından eser bulundurmayan, 3 dil bilinmezse eleman almayan, stresli ve esnek çalışma saatleri konusunda direten ama personelini gece yarılarına kadar çalıştıran ve çocuğunun ders yapışını izleme şansı bile vermeyen, denetimler, satış ve pazarlama eğitimleri veya müşteri yemekleri sebebi ile değil çocuğunu yılda bir okuldan almaya gitmek, veli toplantısında dahi katılamayan, çok çalışmanın ve paranın peşinde koşup çocuğunun büyüdüğünü fark etmeyen insanlar topluluğu çalıştıran, plazalarda konuşlanmış şirketler için eleman yetiştirme telaşındayız :(((((

Yazıkki çocuklarımızın çocuk gibi olmasına izin vermeyen, onları tanımayan, özelliklerini yorumlayamayan yetişkinler topluluğuna dönmeye başladık.

Evet kabul şartlar ağır, hayat zor ama çocukların 7-8 yaşlarında bu zorluklarla bu kadar yüz yüze gelmesi gerekmiyor ki, şartları bu kadar sert tanımalarının anlamı var mı ??????

Öğretmenleri bilmem ama ebeveynlere çok iş düşüyor. Ebeyevnlik diretme, doğru olanı zorla kabul ettirme sanatı değil kanımca :(

Bence ebeveynlik çocuklara doğruları deneyerek yaşama şansı vermek, çocukların doğaları, karakterleri ile oynamadan, zaman içinde içlerine sindire sindire iyi ve doğruya yönlendirmektir. Hareket etmelerine, ağlamalarına, çekingen olmalarına, konuşmalarına müdahale etmeden, yaşam alanlarına fazlaca girmeden....

Aksi taktirde bizler arkamızı döndüğümüzde veya yanlız kaldıklarında yine kendi bildiklerini yapmaya devam edeceklerdir.

Beni en çok korkutanda kızımın yalnız kaldığı zamanlarda rotasını nereye çevireceği ????????

Bütün çabam ben olmadığında doğruları yapmasını sağlamak, bu da ancak yanındayken daha az müdahale etmekle oluyor galiba !!!!!!!

Birden geçen sene kızlarla gittiğimiz aktivite geldi aklıma :))))))Yuva arkadaşlarından biri ile her ders öyle azıtmıştık ve öyle eğlenmiştik ki anlatamam, hala öyle bir aktivite bulsam, zaman maman demem, kızlarla katılırım. Sadece gırgırına, eğlencesine, şamatasına :))))))

Demek bizim hoca bir veli toplantısı yapsa, benim velime, muhtemelen eşime, sizin bu eşiniz varya, çok hareketli, çok konuşuyor, arkadaşlarının dikkatini dağıtıyor, bunda hiperaktivite ve dikkat dağınıklığı var derdi :)))))

Aaaaaaa gerçek olabilir mi acaba ???? Eğlenmesine eğleniyordum da acaba gerçekten sorunlu olabilir miyim ????

Amaninnnn annelogummmmm ben normal miyim ????

Şu içinde bulunduğumuz dönemde en zor olan çocuk olmak galiba :))))