Bugün itibari ile dönüp geriye baktığımda iş hayatımda edindiğim pekçok deneyimi içime sindirip, özel hayatımda da kullandığımı görüyorum ve bu beni için için mutlu edip, sevindiriyor. Körü körüne çalışmamışım, öğrenmişim ve öğrendiklerimi kullanıyorum, işimi hayatımla özdeşleştirmişim.
Artık bir nevi ek iş olarak gördüğüm kalite denetimlerinden bana kalan en önemli "+" değer, denetimleri bile fırsata dönüştürme yeteneğidir.
İlk denetimlerde isterdim ki hiç hata olmasın, herkes tetikte olsun ve mükemmeli yapsın :))) Denetim öncesi herkese dikkat etmeleri gereken hususları aktarmaya çalışırdım :))))))
1-2 denetim sonra öğrendim ki, bunun hiçbir faydası yok, benim hep dikkatlerini çekmeye uğraştığım konulardan birşeyler çıkıyor ve aynı kişiler, yine aynı noktalarda takılıp kalıyorlar. Hemen taktik değiştirdim ve denetimlerde denetçilerle, denetlenenleri bir arada bırakmaya başladım. İşte o noktadan sonra acayip rahatladım, zira denetlenenler bu işin kendi sorumlulukları olduğunu algılamaya başladılar, sadece denetim zamanında değil her an işlerini düzgün ve düzenli yapma telaşına düştükleri için benim kimsenin peşinden koşmam gerekmedi !!!!!!!!!!
Bu öğrendiklerim, kızımı yetiştirirkende çok işime yaradı :))
Aynı taktiği ona da uygularım hep, yanlış birşey yaptığında veya yapmak istediğinde neden yapmaması gerektiğini izah eder, sebeplerini açıkça, onun anlayabileceği şekilde açıklarım. Sonuna da eklerim, "Pınarcığım durum bu ama nasıl davranacağına sen karar ver, şimdi istediğini yapabilirsin".
Geçen gün arkadaşının yanında yaptığı birşey konusunda söylediklerimden sonra, arkadaşına döndü ve "annem bunu hep yapar" dedi.
Hep yapıyorum çünkü herkes hareketlerinin sonucunu önceden düşünüp ona göre davranma sorumluluğunu edinmelidir. Gerçi soğuk havada çıplak ayak dolaşma, mont giymeme vb. inatlarda hastalanınca veya çok gürültü yapıp komşu ile beni yüz yüze bırakınca benim başımda da patlayan kabaklar oluyor ama ne yaparsın anne olmanın cilvelerinden biride bu sanırım.
Aman benim başım ağrımasın diye çocuğun öğrenme fırsatını engellemek istemiyorum :)
Bu sabah itibari ile basında yazılanları okuyunca içim daraldı, sıkıldım. Annelerin çocuklarına uyguladıkları şekilde dayatmalar var her yazarın kaleminde. Hepsi ben haklıyım, beni dinleyin diyor. Ama sanırım Türkiye' m halkının uygulayıp, sonuçlarını görmeye ihtiyacı var, belki bu olanları bir öğrenme fırsatı haline dönüştürürsek, 20-30 yıl sonra adam olur, çocuklarımız ve geleceğimize eğilebiliriz. Pek umudum yok ama neyse :(
Aslında bir süredir haber maber okumuyordum, galiba bir süre daha okumasam iyi olacakmış....
2 yorum:
Daha önceki iş yerimde kalite sistem yöneticisi ile birlikte çalışırıdım. Gerçekten "kalite" konusu apyarı bir dünya, biz işyerimizde çalışmaları oturtmayı çalışırken başta tıpkı senin gibi her işi ve sorumluluğu üstlenerek mükemmeli yakalamaya çalıştık. ve sonunda yine senin geldiğin noktaya gelindi. Ekip olarak kaliteyi öğrenme ve uyarlama biraz zaman kaybettiriyor. Çok deli bir iş çünkü. Ama işin içine girdikçe hayatın her alanına uygulamak istiyorsun. Evet kalite!!! her eve herkese lazım :) Ve çok iyi sonuçlar veriyor..
Demek sende hayatının bir döneminde kalite işine bulaştın Demli Çay :)
İçindeyken pek sevimli gelmez insana ama hayatına sindirebilirsen her alanda kullanırsın. Tabii her işte olduğu gibi kalitede de aşırıya kaçmamak gerektiğine inanırım, o da ayrı :))
Yorum Gönder