Sevgi

Dün akşam ortalık durulduktan, küçük hanımım dinlenmeye çekildikten sonra aldım bilgisayarı elime, başladım resimleri elden geçirmeye.

Bendeniz dijital fotoğraf makinalarını sevemedim gitti. Bunda teknoloji özürlü olmamın veya sevdiğim şeylere sıkı sıkıya bağlanma iç güdümün etkisi var mı bilemiyorum ama sevmiyorum ne yapayım :(

Dijital makinada çekilen fotoğrafların pekçok avantajı var, kabullll. Çatır çatır, aman film bitti derdi oladan resim çekebiliyorsun, çektiğin resmi anında eşle, dostla paylaşabiliyorsun. Bunları inkar etmiyorum ama ben resmi elime alıp bakmayı seviyorum, elime alıp bir uzaktan, sonra birde yakından bakmalıyım, sonra sevdiğim resimleri "yaaaa şuna bakar mısını? Ne kadar güzellllll" diye efektle kalkıp eşime, dostuma göstermeli, elden ele dolaştırmalıyım. Ne yaparsınız bu da benim saplantım !!!!!

Birde bu makinaların en sevmediğim yönü bilgisayarda resim kirliliği oluşturması. İnsan nasılsa sarf malzeme kısıtı yok diye tık, tık, ne görse çekiyor. Sonrada onlar temizlenmiyor ve bilgisayarın hafızasında ciddi bir kirlilik yapıyor. Amannn onca hafıza, ne ile dolduracaksın, sende diyenlere de var bir cevabım :))))

O kadar fotoğraf arasında kaybolup gidiyor ve güzelim fotoğrafları seçip, farkına varamıyorsunuz.

İşte dün akşamki çalışmamın amacı abuk subuk, düzgün çıkmamış resimleri temizlemekti. İyi ki de bu işe kalkışmışım :)

Kızımın öyle güzel resimlerini buldum ki fotoğraflar arasında, resmen içim ısındı. Tonton yanaklı, gül dudaklı, gülen gözlerle dolu bir sürü resim. Yuva resimlerine bakmak çok eğlenceli oldu özellikle. Yuva arkadaşlarımızla hala görüştüğümüz için hem annelerin, hemde çocukların şimdiki hallerini biliyorum. Aman Allahımmmm dedim, nasıl büyütmüşüz bunları böyle. Bunlar şimdiki çocuklar olabilir mi ?????

Sonra da üzüldüm, evet kızımın şimdiki halleri de çok güzel ama o zaman öyle şirin ve öyle tatlıymış ki :)))))) Allahtan gülen gözleri hiç bozulmamış, sadece büyük büyük bakıyor ama hala parlak, hala içi gülüyor :)

Büyümüş ve işin kötüsü büyümeye devam ediyor. 15 yaş itibari ile yanımızda oturtmak için arasakta bulamayacağız. Muhtemelen gittiğimiz yerleri, yaptığımız şeyleri, konuştuğumuz konuları beğenmeyecek, her zaman yapacak daha iyi bir işi olacak kendince. Sınavları, arkadaşları, kendi hayatı olacak. Bugünlerin tadını çıkarmak gerek !!!!

Birde bu video görüntüsünü buldum. Yaklaşık 1 sene önce Pınar' ın çaldığı, ailecek sevdiğimiz, Sevgi adı ile tanıdığımız bu parçanın video görüntüsünü ardarda birkaç kere izledim. Bu bizim ailenin favori parçasıydı geçen sene. Pınar' a "Hadi çal deyince" hiç itiraz etmez, seve seve çalardı :)

Sıkıldığınızda, kendinizi yorgun hissettiğinizde, boşlukta hissettiğinizde çocuğunuzun bebeklik, çocukluk resimlerine bakın bence, ruha iyi geliyorlar, dalga geçmiyorum bakın ciddiyim :)

Zaman zaman sevgiyi hissetmek gerek !!!!!!