Tarih Tekerrürden İbarettir

Ben küçüklüğümden çok fazla şey hatırlamam, zaten eski arkadaşlarımın isimlerini, öğretmenlerimin isimlerini, simalarını bile anımsama güçlüğüm vardır ama hatırladığım birkaç şeyden biri 5. yaş doğum günümde, babamın çok yakın bir arkadaşının, ailesi ile birlikte bize gelip, yeme içme faslından sonra masada sohbet ederlerken, bana bi paket uzatmasıydı. Bende sevinç içinde babamın yanına sokulup, onun yardımıyla heyecan içinde paketimi açmıştım. Çiçekli bir karton kutuda, ilk kumbaramla tanışmıştım. Demekki o hediye çok hoşuma gitmişki, o anı çok iyi hatırlıyorum. Babamın arkadaşının adı ve tipi hafızadan silinmiş o ayrı :)


O gün benim için dönüm noktası olmuştu, ben acayip kirli çıkı bir kız olmuş, işi maddi pazarlığa götürmüştüm.

- Kızım bakkala gidip, ekmek alır mısın?
- Alırım ama bozuk paralar benim olacak tamam mı?
- ???????

Birde babamla aramızda minik bir oyun vardı. Babam akşam eve geldiğinde cebinde ne kadar bozuk para varsa çıkarır;

- Yazı mı? Tura mı? derdi.

Sonradan mızıkmamam içim olsa gerek ilk seçme hakkı benim olurdu. Hoppp babam bütün paraları hafiften havalandırır, benim belirttiğim yüzü yukarıya gelen bozukluklar pamuk ellerime teslim edilir, bende hevesle bu paralarla gidip kumbaramı beslerdim. Galiba babam şu oyunla öğretme yöntemini uygularmış benim üzerimde de, ben küçük sazan olarak, o zaman küçük olduğum ve bu teknikleri bilmediğim için yutarmışım :))

Genelde tasarrufu seven, hiçbirşeyi israf etmek istemeyen, aşırı lüks, aşırı alışveriş merakı olmayan, zaman zaman kendini şımartmayı veya şımartılmayı sevmekle beraber dengeli harcama ve sade yaşama taraftarı olan biriyim. Çocuk yaşımda aldığım el kadar kumbaranın benim üzerimde bu kadar etkili olması mümkün mü bilmiyorum. Yok yok bu kadar Polyannacılıkta fazla, bu kumbara olsa olsa içimdeki kırıntıları pekiştirmiş olabilir.

Şimdi bunları neden mi anlatıyorum, dün teyzemizin ön ayak olması ile Pınar ilk resmi, kilitli kumbarasını edindi. Her an göbeği delinip, içine eller uzatılan inek kumbarası vardı gerçi ama ihtiyaç halinde kolaylıkla açılıp kullanıldığından, borç alıp, borç verme pratiğini geliştirmek dışında çok işlev görmüyordu :) Bizim kız acayip sevindi, hemen inek kumbarasındaki birikmişlerini çıkardı, yeni kumbarasına aktadı. Bu arada kendine harcamak için bir miktar parayı ayırmayı ve delinebilir inek kumbarasına koymayı ihmal etmedi.

Bizde ona evde ortalıkta gördüğü metal paraların ona ait olabileceğini belirttik ve toplayıp, kumbarasına atması konusunda yetkilendirdik.

Aradan 30 yıl geçmiş, babasının yanına sokulan minik kız kazık olmuş, babası göçüp gideli bugün tam tamına 9 yıl tamamlanmış, bu minik kızın kendine benzeyen minik kızı aynı kumbarayı alınca aynı mutluluğu yaşamış. Tarih tekerrürden ibaret değil de nedir söyler misiniz?

30 sene sonra ömrüm vefa eder ve ben hala buralara birşeyler çizittirme kararlılığını gösterebilirsem, bu minik kızın damlata damlata birşeyler yapıp yapamadığını hep birlikte görebiliriz belki ????????