Çetrefil İşler....

Vakitsizlikten yapmak isteyipte yapamadığım işlere el attım bu hafta sonu.

1.5 aydır Pınar' a yazlık ayakkabı almak istiyorduk ablamla. Ortak zaman bulamamaktan dolayı çocukcağız üstte sırtı açık, dekolte tişörtler, altta ise kışlık okul ayakkabıları ile geziyordu. Neyse sonunda bu hafta sonu bu işe noktayı koyduk ve çok şık bir babet ayakkabı ile spor ayakkabı aldık. 1.5 ay beklememiz bir açıdan iyi oldu, indirim sebebi ile oldukça uygun fiyata mal ettik. Her işte bir hayır varmış demek ki. Pınar' da ayakkabılarını öyle sevdiki, herkese "Teyzoşum bana çok güzel ayakkabılar aldı bugün" diye gösterdi. Nerede ise gözlerine sokacaktı :) 1.5 ay beklemenin etkisi midir? Nedir? :)))))

Cumartesi akşamı eşimin kuzeninin, oğlunun düğün yemeğine gittik. Pınar beyaz pantalon, ceket takımını giymeyi ve saçının da topuz yapılmasını istedi. Kızım beyazlar içinde resmen gelin gibiydi :) Düğün yemeği sebebi ile çok heyecanlıydı. Gelin ve damatın gelişini, nikah işlemlerini en yakın mesafeye koşarak dikkatle izledi. Sonra gelip bize de anlattı. Nikah memurunun konuşması çok enteresandı :) Gelin ablanın masamıza gelip, bizimle tanışma faslını heyecan içinde bekledi. Ablanın onu fark etmesi için tam gözünün içine baktı ama abla onu görmedi :( Kulağına, muhtemelen, ablanın ev ve düğün hazırlıkları sebebi kimseyi görmeye halinin kalmamış olabileceğini fısıldayınca rahatladı. Son bir hamle ile fotoğraf çekimlerinde ablanın yanına geçip resim çektirmek ruhuna iyi geldi. Ayrılırken, masadaki boncukları ve peçetelerimize takılan kurdeleleri almayı da ihmal etmedik. Pazar sabahı kalktığında hanımefendi ençok "kendi nikah memurunun nasıl konuşacağını" merak ediyormuş. "Demek evleneceksin, kafana koydun küçük hanım" dedim, "Evet evleneceği tabi" demez mi? Kahvaltı sonrası aldığımız kurdeleler ile saçlarını ördük ve bütün gün bir örükte yeşil, bir örükte mavi kurdeleler ile gezdi. Bu kurdeleler takribi 1 yıl daha ayakta halhal olarak, saçta örükler için, evin çeşitli dölümlerinde aksesuar olarak kullanılacaktır. Yeni oyuncaklarımız hayırlı olsun :)

Bence kızım şu düğün seromonisini accayipppp seviyor. Bu seremoniyi sıksık yaşamak için zırt pırt evlenip, boşanmaya kalkmazsa iyidir :))))

Ayrıca Pınar ile ilgililenen teyzemize iş bulduk. Baleden bir arkadaşımın bir bayana ihtiyacı varmış, bende hemen teyzemizi söylemiştim. Hafta sonu buluşup, tanışmışlar. Ağustos sonu itibari ile çalışma konusunda anlaşmışlar. Kolay değil 2 yıllık emeği var teyzemizin, onu birden bire ortada bırakma düşüncesi hiç hoşuma gitmiyordu. Acayip rahatladım :)

Pazar günü önce kendimi güneşe verdim ve bir güzel dinlendim. Güneş kemiklerime öyle biyi geldi ki anlatamam. Koşturmaktan güçsüzleşmişler midir, nedir? Belki de çok geç olmadan bir kemik yoğunluğu ölçtürmekte fayda var. Çoğu zaman iskeletimin vücudumu kaldırmakta zorlandığını hissediyorum. Sonra da ayakkabılık ve mutfak dolaplarıma el attım. Pınar' ın küçülmüş ayakkabılarını ve kullanılmayan ayakkabıları çıkardım. Eski spor ayakkabıları, ihtiyacı olan kişilere verilmek üzere güzelce yıkadım. Mutfakta kullanmadığım eşyaları ayırdım. Belki lazım olur düşüncesi ile o kadar çok can kavanoz birikmişki, gözlerime inanamadım. Hepsini cam kumbarasına atılmak üzere ayırdım. Şişecam' ın tammuz ayı hammadde ihtiyacını karşılayacak kadar vardı sanırım :)))))

Bu işler aylardır zihnimi kurcaladığı için yapınca baya bir rahatladım :)) Zihnimdeki çetrefil işleri yavaş yavaş halletmek ruhuma iyi geldi. Önümüzdeki hafta sonu da evdeki yarım yünleri, kumaşları, kullanılmayan malzemeleri ayıracağım, ben kullanmıyorum ama kız meslek lisesinde kullanılabilir hale geleceklerine eminim.

Bir iki hafta sonu daha debelenirsem süper olacak :))))