Anlaşma

Oldum olası 3 ay tatil fikrine hiç sıcak bakmam, 3 ay biz büyükler için bile zıvanadan çıkmak, pekçok şeyi unutmak için yeterli bir süre. 1. sınıf öğrencisi için ise yeterliden de fazla.

Geçen senenin başında, okulda bir öğretmen ve velinin 2. sınıfa giden bir öğrenci ile ilgili konuşmasına tanık olmuştum. Öğrencinin velisi çocuğun dersler konusunda çok zorlandığını, okumasının bozulduğunu söylemiş, öğretmense "yazın hiçbir şey okumamasının ve derslerden tamamen uzaklaşmasının buna sebep olduğunu" belirtmişti. Çevremdeki çocuklar ile ilgili gözlemlerimden ve gelişim kitaplarından öğrendiğim ve yanıma kalan en büyük kar, çocukların tekrar ile öğrendiği ve yine tekrar ile bilgilerini pekiştirdiğidir.

Bir aydır her akşam mümkün olduğu kadar aksatmadan kitap okuma turlarına devam ediyoruz. Zaman zaman alıştırma ve test kitabı çözmeye, piyano çalmaya ve günlük tutmaya çalışıyoruz. Ama kitap okuma dışındaki faaliyetler öyle güle oynaya kabul görmüyor, minik dirençler, karambole getirmeler oluyor. Tahmin edebileceğiniz gibi bu da beni hasta ediyor :))) Evet mücadeleler ile yaptığımız çalışmalarda çalışma ama bunu alışkanlık haline getirmekten ziyade, anne-kız çekişmesine götüreceğini düşündüğümden Pınar için referans bir tablo hazırlamaya karar verdik.

Aylık olarak hazırladığımız bu tabloda gün içinde yapması gereken çalışmaları sütunlara yerleştirdik. Hergün çalışmaları yaptıktan sonra Pınar imzalayacak. Olayı cazip hale getirmek için;

- Bak birlikte programı hazırladık, ben bundan sonra sana şunu yaptın mı?, bunu yaptın mı? demek istemiyorum. Çünküğ biliyorum ki sen kendi programını yapıp, kendi kendine çalışabilecek bir çocuksun. Ayrıca herşeyi tektek sormak beni sinir ediyor ve geriliyorum. Bütün gün oldukça fazla zamanın var, bunları gün içinde yaparsan, biz geldikten sonra farklı şeyler yapma zamanımız olacak. Sen bu tablodan kontrol edip, kendi kendine yapabileceksin, bende kendimi tutup sana hiç müdahale etmeyeceğim. Eğer Temmuz sonunda hepsini yerine getirmiş olursan bence büyük bir iş yapmış olursun, bende sana mükafat olarak istediğin birşeyi yapmaya söz veriyorum.

- :)))))))) Tamam o zaman bana oyuncak al, 20.- YTL değerinde :))))
- Tamam sen ay sonuna kadar, kendi kendine bu tabloda yazanları yapıp, imzala, sana 1 Ağustos' ta 20 YTL. vereceğim ama tek bir tanesi bile yapılmazsa mükafat unutulacak tamam mı????
- Tamam !

Sonra 20.- YTL. nin canına tak dediğinde aman olmasa da olur diyebileceği bir rakam olduğuna karar verdim veeeee...

- Pınarcığım bu işi kendi kendine kotarırsan 20.- YTL. az gelir bence. Düşündüm taşındım ve mükafatı 50.- YTL. ye çıkardım.
- Gerçekten mi? Vereceksin ama değil mi?
- Sözüm söz, hiç sana söz veripte yapmadığım zaman oldu mu?
- :)))))

Takribi 10-15 dakika sonra;

- Anne şu senin sözünü de bir kenara yazsaydık ?????????

Ver dedim, ver yazacağım. Tablomuzun altındaki boş yere tüm şartları içeren kısa bir metin yazıp, altına adımı ve imzamı attım.

Sabah kalkmış, tablosunu eline almış, çatır çatır imzalarını atıyordu.
- Sadece günlüğümü yazmadım anne, onu da bu sabah yazacağım, dün olanları önceden bilemiyorum ya o yüzden :)
- :))))))

İlkgün asayiş berkemal, bir kitapta okumuştum, birşeyin alışkanlık haline gelmesi için 21 gün üst üste yapmak gerekirmiş. Diş fırçalama işinde bu yöntem işe yaramıştı. Bizim programda tam 21 günlük. Bu ayı kotarır ve yapmamız gereken 4 şeyi alışkanlık haline getirebilirsek süper olacak. Eğer başarırsa, Ağustos ayı primine zam yapmaya şimdiden hazırım :)))))