Mutfak Önlüğü :)))

Biz abla, kardeş fena halde birbirimize benzemişiz. Hiçbir şeyi atamıyoruz. Çevremizde kullanabilecek kimseler varsa hemen onlara yönlendiriyoruz. Artık eş, dost, akrabada alıştı, kullanmadıkları birşey oldu mu önce bize gösteriyorlar. Bu işe yarar mı? Birisine verir misiniz? diye soruyorlar :))

Bu nedenle ablamda, bende sürekli poşet taşıyoruz elimizde. Poşetin biri geliyor, biri gidiyor. Körle yatan, şaşı kalkar hesabı, bizim kızda bize benzedi :))

Dün devir daim yaptığımız poşette, ablamın bir arkadaşının kullanmadığı ıvır zıvır eşyaları ile birde mor renkli, puanlı, hafif kokoş bir mutfak önlüğü vardı. Bu önlüğü resim yaparken kullansın diye kızıma ayırmış ablam. Bende aldım götürdüm. Yemek memek derken vermeyi unuttum, tam yatma vakti, hazırlıklara başladığımızda aklıma geldi, "bak Teyzoş sana ne gönderdi" deyip, çıkardım önlüğü ortaya. Öyle yeni bir önlük falan değil ama çok cici birşeydi.

Pek bir hoşuna gitti, hemen pijamalarının üzerine geçirdi, bağladık. "Yatmamız lazım, şimdi çıkar yarın okuldan gelince giyersin" dedim. Öyle hoşuna gittiki önlük, ceeee eee der gibi sırtından çıkarmanın kolay olmayacağını biliyordum bunları söylerken.

"Anne ne olur çıkarmayayım" deyince fazlada inat etmedim. Üzerine suveterini giydirip yatırdım. Manzara oldukça komikti. Altta pembe pijama, üzerinde mor, puanlı, fırfırlı bir önlük, onun üzerinde bir suveter :))

Sabah kalkıncada pırıl pırıl gözlerle aynada kendini ve önlüğünü seyrettiğini görünce, dün akşam inat edip, ortalığı germediğime çok sevindim.

Bir gecelik zevksizliğin kimseye zararı olmadı sonuçta :)
Umarım bunu alışkanlık haline getirmez !!!!!!!!