Kolilerin üzerini sarı renkli paket kağıdı ile kapladık, güzel kızımda her kolinin üzerine hangi materyalin atılacağını resmetti ve isimlerini yazdı.
Son olarak kolilerden birinin üzerine, minik bir atık pil kutusu ekledik.
1 haftalık kullanım sonrasında bu kutu ile ilgili izlenimlerimiz şöyle;
1. Kızım ambalaj malzemelerini daha yakından tanıma fırsatı buluyor. Örneğin hergün tükettiği tetrapak ambalajlardaki sütlerin şişelerini tetrapak ambalaj kutusuna, pipetlerini ise plastik kutusuna atıyor. Aldığımız bir giyeceğin etiketini kağıt atık kutusuna, etiketi giyeceğe bağlayan malzemeyi plastik ambalaj kutusuna atıyor.
2. Ambalaj malzemelerini ayırdığımız için evsel atıklar müthiş derece azaldığı için, eşim zırt pırt çöp atma derdinden kurtuldu.
3. Aldığımız her üründe ne kadar fazla ambalaj malzemesi kullanıldığını fark ettik. Bir süredir alışveriş yaparken, muadili var ise daha az ambalaj malzemesi kullanılmış ürünleri almaya özen gösteriyoruz.
4. Atık materyalleri ilk elden güzelce ayırdığımız, bu malzemeler yemek artıklarına bulanmadığı için değerlendirme esnasında bu malzemeleri yıkamak gerekmeyecek. Dolayısı ile buradan elektrik ve su tasarrufu sağlanmış olacak ve doğal kaynakların tasarruflu kullanımına katkıda bulunmuş olacağız.
5. Özellikle kağıt atıklar yemek artıkları ile karıştıktan sonra tamamen kullanılmaz hale gelebildikleri için, uzun vadede birçok ağacın kesilmesini engellemiş olacağız. Küresel ısınmayı bile geciktirebiliriz belki belli mi olur :)
6. Bizim oturduğumuz semtte atık materyal konusunda fazlaca bir çalışma olmadığından, tebdili mekanda ferahlık vardır deyip, malzemelerimizi arabanın arkasına atıp başka bir semte taşıyoruz. Onlara da değişiklik oluyor :))
Şaka bir yana çocuklarımıza doğaya saygılı olmayı bir an önce öğretmeliyiz ve bunu en kısa sürede, ilk elden öğretebilecek insanlarda bizleriz. Bunu öğretmenlerden ve müfredattan bekleyip zaman kaybetmemekte fayda var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder